อี้จิง สัญลักษณ์หยิน-หยาง (อิม-เอี้ยง) ซึ่งต่อไปนี้จะใช้คำเรียกว่า อิม-เอี้ยง คือ สัญลักษณ์ความเปลี่ยนแปลง และ ความสมดุล ระหว่างพลังของทั้งสองแกน ซึ่งสอดคล้องและเกื้อกูลซึ่งกันและกัน เมื่ออิม-เอี้ยง เกิดความสมดุลกัน จะเกิดสรรพสิ่งขึ้นมา ในคัมภีร์อีจิ้ง (สุดยอดคัมภีร์ของจีนโบราณ) อธิบายว่า แต่เดิมนั้น จักรวาลเป็นสภาพไร้สรรพสิ่ง ในภาษาจีนเรียกว่า หวู่จี๋ จากนั้นจึงเกิดมีสรรพสิ่งขึ้นจึงเรียกว่า ไท้เก็ก ซึ่งก็คือ สัญลักษณ์อิม-เอี้ยง และ ยังเป็นสัญลักษณ์ของลัทธิเต๋า ซึ่งนับถือองค์ไท้เสียงเล่ากุงเป็นศาสดาในลัทธิ จุดมุ่งหมายของลัทธินี้เป็นไปเพื่อความสมดุลระหว่างมนุษย์และธรรมชาติ

จากสัญลักษณ์ของอิม-เอี้ยง จะเห็นว่า ในสีขาวมีจุดสีดำ และ ในสีดำมีจุดสีขาว จึงอนุมานได้ว่า ในความสว่างมีความมืด ในความมืดมีความสว่าง ในร้ายก็มีดี ในดีก็มีร้าย นั่นเองทั้งนี้สามารถแบ่งแยกลักษณะของอิม-เอี้ยง ในลักษณะของสัญลักษณ์ รูปร่าง รูปทรง ของวัตถุ และ สิ่งมีชีวิต ฯลฯ ได้ดังต่อไปนี้